445 Polskich Szczytów,  Beskid Żywiecki,  Relacje

Beskid Żywiecki: Babia Góra, Mała Babia Góra, Gówniak, Kępa, Sokolica

Babią Górę (Diablaka) – Królową Beskidów – chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Byłam na niej wiosną, kiedy pogoda zachwycała, wiatr nie wiał praktycznie wcale, a widoki były wspaniałe. Byłam później również zimą, gdy odczuwalna temperatura wynosiła około -26 stopni (był to najzimniejszy dzień w roku 2019), widoczność była praktycznie znikoma, a wiatr wiał tak, że ciężko było iść prosto do zamierzonego celu. Poniżej opis jednej z najbardziej popularnych tras prowadzących na jej szczyt Matki Niepogód.

Na czerwonym szlaku

Swoją wycieczkę rozpoczynam z Przełęczy Krowiarki (1012 m n.p.m.), gdzie na płatnym parkingu zaparkowałam samochodem. Jest to najbardziej powszechny punkt wyjścia na Babią Górę, ale również duży węzeł szlaków. Z przełęczy można iść niebieskim szlakiem do Schroniska PTTK Markowe Szczawiny (ok. 2h), czerwonym na Cyl Hali Śmietanowej (1298 m n.p.m.), przez Syhlec (ok. 1 45h), zielonym do Zubrzycy Górnej (1:40h) oraz niebieskim do Zawoji, Policzne (ok, 1h).

Babia Góra leży na terenie Babiogórskiego Parku Narodowego. Powstał on na przełomie XIX i XX wieku, aby chronić babiogórskie lasy przed ich całkowitą wycinką. Wstęp do Babiogórskiego Parku Narodowego jest płatny: 6 zł (bilet normalny) oraz 3 zł (bilet ulgowy).

Na Królową Niepogód z przełęczy wiedzie czerwony szlak. Jest to również odcinek długodystansowego Głównego Szlaku Beskidzkiego, który prowadzi od Ustronia w Beskidzie Śląskim, aż po Wołosate w Bieszczadach. Początkowo szlak biegnie lasem, cały czas pod górę, po ułożonych stopniach lub ścieżce wybrukowanej kamieniami.

Po godzinnym podejściu docieram do pierwszego szczytu – Sokolicy (1367 m n.p.m.). Znajduje się tutaj platforma widokowa z drewnianą balustradą i ławkami. Zaraz za nią znajduje się odejście zielonego szlaku, który prowadzi do Szkolnikowych Rozstajów, przez Perć Przyrodników (ok. 20 min).

Drzewa powoli ustępują miejsca kosodrzewinie. Czerwony szlak prowadzi jeszcze chwilę uroczym zagajnikiem, aby następnie trasą wśród odkrytych przestrzeni i tzw. głazowisk.

Idąc granią

Trasa cały czas wznosi się jednostajnie w górę. Po niecałych 30 minutach docieram do kolejnego szczytu – Kępy (1521 m n.p.m.) – gdzie również znajduje się platforma widokowa otoczona drewnianą barierką.

Dalej szlak prowadzi najpierw wypłaszczeniem, zwanym Zarubane. Na mapie w okolicach tego odcinka możecie spotkać się z nazwą Zimny Stawek. Jest to najwyżej położone babiogórskie jeziorko, które ma głębokość około 20 cm, a powierzchnię 5,5 m2. Po kolejnych 30 minutach docieram do następnego szczytu – Gówniaka nazywanym również Wołowymi Skałkami (1617 m n.p.m.).

Szczyt ten tworzy wyraźne skaliste wypiętrzenie, które nazywane jest rumowiskiem Babiej Góry. To w tym miejscu wiosną licznie zakwita sasanka alpejska. Osobiście byłam nią zachwycona, dlatego koniecznie musicie iść na Babią w maju, kiedy całe jej połacie porastają stoki naszej Królowej.

Zanim przejdzie się ostatni odcinek, który prowadzi na szczyt Diablaka, trzeba wcześniej jeszcze przejść dwa skalne uskoki: Mała Garb Niżni (1660 m n.p.m.) oraz Mały Garb Wyżni (1675 m n.p.m.).

Babia Góra, Diablak (1725 m n.p.m.)

Babia Góra jest najwyższym szczytem w całym Beskidzie Zachodnim i tym samym znajduje się w Koronie Polski oraz w Koronie Beskidu Żywieckiego. Jest drugim najwyższym wzniesieniem w Polsce, zaraz po tatrzańskich Rysach. Określana jest Diablakiem, Kapryśnicą, Górą Diabła, Diabelnym Zamczyskiem. A z jej szczytu rozpościera się jedna z najwspanialszych panoram na całe Tatry, Gorce, Beskid Makowski, Beskid Mały, Beskid Śląski, Beskid Wyspowy i oczywiście Beskid Żywiecki.

Na szczyt Babiej prowadzi wiele szlaków m.in:

  • Czerwony z Przełęczy Krowiarki (ok. 2:30h)
  • Żółty ze Schroniska PTTK Markowe Szczawiny, przez Perć Akademików (ok. 1:30h). Uwaga ten odcinek jest zamknięty w okresie zimowym.
  • Niebieski prowadzący z Pilska, przez Mędralową i Małą Babią Górę (ok. 9h)
  • Zielony z Lipnicy Wielkiej, Kiczor ( ok. 4h)
  • Żółty ze słowackiej Oravskiej Polhory. (4:30h)

Schodzę z Diablaka trzymając się dalej czerwonego szlaku. Najpierw trzeba zejść z kamiennego usypiska, a następnie już stromo w dół. Docieram do Przełęczy Zimnej (1609 m n.p.m.). Od tego momentu zaczynają się kamienne stopnie, które prowadzą już bezpośrednio do Przełęczy Brona (1409 m n.p.m.)

Przełęcz ta oddziela Babią Górę od Małej Babiej Góry. Jest ona cała wyłożona kamieniami, a od stromego urwiska została zabezpieczona drewnianą barierką.

Mała Babia Góra (1517 m n.p.m.)

Idę dalej, tym razem już za oznaczeniami niebiesko-zielonymi. Wspinam się powoli kamiennymi stopniami na szczyt Małej Babiej Góry. Po około 25 minutach docieram na jej wierzchołek.

Mała Babia Góra nazywana jest również Cylem. Jest tu zdecydowanie mniej ludzi niż na szczycie jej siostry. W tym miejscu można zejść czerwonym szlakiem do słowackiej Oravskiej Polhory (ok. 3:30h)

W kierunku schroniska

Wracam tą samą drogą na Przełęcz Brona, a następnie kierując się ponownie czerwonym szlakiem do Schroniska PTTK na Markowych Szczawinach.

Najpierw trasa biegnie stromo w dół przekraczając granicę lasu. Następnie delikatnie się wypłaszcza i po 25 minutach docieram na miejsce.

Nie zostaję tam długo, ponieważ ilość ludzi jest tak ogromna, że postanawiam ruszyć w dalszą drogę w kierunku samochodu. Do Przełęczy Krowiarki wracam trzymając się niebieskich oznaczeń (ok. 1:45h).

Szlak wiedzie szeroką ścieżką pod kopułą szczytową Babiej Góry, Gówniaka, Kępy oraz Sokolicy. Po kilkunastu minutach mijam wejście na Perć Akademików. Trzeba pamiętać, że jest to szlak jednokierunkowy, który prowadzi właśnie od dołu na szczyt Babiej, a nie odwrotnie. Posiada metalowe ułatwienia, jak klamry i łańcuchy, dlatego jest on raczej odradzany osobom mającym lęk wysokości.

Niebieski szlak jest bardzo łatwy i prowadzi praktycznie cały czas prostą drogą wśród drzew. Od czasu do czasu pokazuje się widok na szczyty znajdujące się powyżej.

Docieram do Szkolnikowych Rozstajów, gdzie zielony szlak biegnie na szczyt Sokolicy (1367 m n.p.m.). Następnie mijam Mokry Stawek i chwilę później wychodzę na parking.

Trasa i profil wysokości:

Data przejścia:  13.05.2018

Trasa: Przełęcz Krowiarki – Sokolica – Kępa – Gówniak – Przełęcz Brona – Mała Babia – Przełęcz Brona – Schronisko PTTK na Markowych Szczawinach – Przełęcz Krowiarki.

Do zobaczenia na szlaku!

komentarze 2

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *